امروز بار دیگر عطر شهادت, شمه هایی از روایح کربلا در همین نزدیک خودمان بر مشام می رسد . امروز فرشتگان مقرب خدا بار دیگر خاک زیر پای شما عزادارن پسر فاطمه را بوسه گاه خود قرار داده و بندگان گنه کار خدا ,خدا را به آن قسم می دهند و از آن شفاعت می خواهند . امروز بار دیگر آمده ایم که دستی مردانه با یاران دیروز بدهیم . و فکری برای فردایمان بکنیم .
بی مقدمه می گویم چرا امروز به جای یک هیات چند هیات در کنار شهدا هستند ؟ چرا دو مراسم تعزیه خوانی ؟ بیایید برای سال بعد هر روز یک مراسم تعزیه برگزار کنیم که امام را خوشحال تر کنیم . روح و اساس عزاداری همین است ؟ به راستی فلسفه عزاداری چیست ؟ چه درسی به نسل فردا داده ایم ؟
شهید مطهری در این خصوص می گویند : نگذارید حادثه کربلا فراموش شود . حیات , زندگی , انسانیت و شرف شما به این حادثه بستگی دارد به این وسیله می توانید اسلام را زنده نگه دارید . هر چه ما در راه عزاداری امام حسین کوشش کنیم , درست است به شرط آن که هدف و فلسفه آن را تشخیص دهیم اما متاسفانه عده ای این را نشناخته اند . خیال کردند بدون این که مردم را به مکتب حسین آشنا کنند به فلسفه قیام حسین آشنا کنند , مردم را عارف به مقامات حسینی کنند , همین که آمدند نشستند , نفهمیده و ندانسته گریه کردند کفاره گناهان است .
وقتی ما در مجالس امام حسین که در پوست و خون ما ایرانیان جای دارد نتوانیم یکدیگر را تحمل کنیم چه امیدی به سایر عرصه های اجتماع است اصلا ما دور هم جمع شدیم که یاد بگیریم چگونه با هم کار کنیم ؟ چگونه قدمی برای اصلاح خانواده در وهله اول , بعد محل , بعد کشورمان برداریم ؟ ما آمده ایم که از هیئت به عنوان یک مدرسه مقدس , از مسجد به عنوان خانه خدا اجتماعی شدن را بیاموزیم . بیامویم که درد یکدیگر را چگونه گوش کنیم . من باید به حال خودم گریه کنم وقتی از مسجد بیرون می آیم و هیچ چیز به اندوخته های معرفتی خود نافزوده ام . وقتی بیرون می آیم و برای مردم انواع و اقسام ژست هدیه می آورم , یعنی از این مکتب حسینی هیچ نیاموخته ام یعنی هیچ فرصت و قابلیتی در من برای حل مشکلات مردم که نسبت به آن ها نزد خدا مسوولم به وجود نیامده همین عزیزانی که امروز میزبان ما هستند مطمئنا جز برای اسلام و مردم وناموس , به این مقام رفیع نرسیده اند . برادران سکاندار کشتی عزاداری اباعبدا...! بیایید کمی باز تر به مسائل محل نگاه کنیم . این یک شکست است که برنامه های عزاداری محل , روند رو به رشدی در کمیت در پیش گرفته و در طرف مقابل کیفیت آن ؟... کمرنگ شدن ارزش های علمی , کاهش آمارقبولی کنکوِر محل که از لحاظ استعداد و ظرفیت ها بی نظیر است , نشانه چیست ؟ من مسوولم من که نتوانستم از این هیات برای هدایت وکنترل استعداد ها استفاده کنم فردای قیامت نمی توانم از امام حسین طلب شفاعت کنم . قصد ما خط بطلان کشیدن به این برنامه های مقدس نیست , بلکه استفاده درست تر و فرصت شناسی بهتر در این قالب ها است . شما به روحیه انفاق و بخشش مردم در این روزها توجه کنید . چه قدر مردم ما مخلصانه و با شور کمک می کنند . این یکی از ویژگی های ممتاز محل است که در محل های نزدیک ما هم شاید وجود نداشته باشد , حال ما اگر از این ها برای ادعیه هفتگی صرفا استفاده کردیم کار شاقی نکردیم , اگر از آن توانستیم برای بهبود اوضاع معیشتی و فرهنگی محل استفاده کنیم هنر کرده ایم.
در پایان از خدا بار دیگر می خواهیم که به ما توفیق درک ارزش های مکتب حسین را بدهد و به ما بیاموزد که نمی توانیم انتظار ظهور امام زمان را تنها در مسجد بالا و پایین بکشیم . خدایا به ما بیاموز که دینمان وسیله نانمان نباشد . خدایا تو را به این سینه ها وشانه های کبود قسم می دهیم , که ما را از کسانی قرار مده که مردم و نسل جدید را نسبت به دین بدبین و دل آزرده می کنند, از کسانی که برای دین و برخی از چیزهای ظاهری حرمت افراد , رفاه وآرامش افراد را زیرسوال می برند. خداوندا از تو می خواهیم که خلوت ما را برای تفکر و عبادت خویش قرار دهی نه مأمنی برای گناه .خدایا از درگاه تو شفا برای جانبازان عزیز , خواستاریم و قاصدکی خبررسان از تنها جوان شهر که ان شاءا... با آمدنش بوی بهار خواهد آمد از امتی که همین شهید ها را پروراند .
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم اسفند ۱۳۸۴ ساعت 14:4 توسط نوغاب
|